تمامی ِ تقویم، دیشب
به پرتگاه آخرین ورق، لغزید و فصل
به گودی ِ یک برگ.

دیشب
شب، به دره ی ماه لغزید
مردی به پرتگاه زیبای زنی
و سال
به پرتگاه ِ آخر ِ تقویم

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 29 اردیبهشت 1389    | توسط: سوگند    | طبقه بندی: شعر و ادبیات،     | نظرات()