ای صبــــــــا آنچه شنیدی ز لب یار بگو

عاشقان محـــــــــــرم یارند ز اغیار بگو

هم تو داری خبر از زلف گره در گرهش

پیش ما قصه دلهـــــــــــای گرفتار بگو

شرح غـــــــــــارتگری زلف دلاویر بکن

وصف خون ریزی آن نرگس عیـــار بگو

گوش را چونکه ز پیغــام نصیبی دادی

کی بود چشم مــــرا وعده دیدار؟ بگو

چون حکایت کنی از دوست، من از غایت شوق

با تو صـــــــــــــــــــــد بار بگویم که دگر بار بگو

تا دگر سرو ننازد به خــــرامیدن خویش

سخنی با وی از آن قـــامت و رفتار بگو

ای صبا بنده نوازی کن و احوال همـــام

وقــــــــــت فرصت به در بندگی یار بگو

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 بهمن 1388    | توسط: سوگند    | طبقه بندی: شعر و ادبیات،     | نظرات()